Սկսած XI դ. սելջուկների, իսկ այնուհետև XII դ. մոնղոլների արշավանքներից, ինչպես արդեն գիտենք, Հայաստանում սկսել էին վերաբնակվել թյուրքմենական ցեղեր: Արդեն XIV դ. վերջերին հատկապես աճեցին կարա-կոյունլու և ապա ակ-կոյունլու ցեղերի ազդեցությունն ու քաղաքական հզորությունը: Նրանք պայքարում էին տարածաշրջանային գերակայության համար և իրենց գերիշխանությունը հաստատեցին Հայաստանի տարբեր շրջաններում:
Կետերի փոխարեն գրել հարցահարաբերական դերանուններ:
1. Հիմա ենք հասկանում, թե ինչքան անտարբեր ենք եղել այդ մարդու հանդեպ:
2. Ու՞մ ձեռքով են կառուցվել այս շենքերն ու փողոցները:
3. Զարմանքով նայում ես շուրջդ ու մտածում, թե ինչու է կյանքն այսպիսին դարձել:
4. Միայն նա կասի` ինչ է կատարվել այստեղ:
5. ով կասի, թե մեր քաղաքում երբ հայտնվեցին այդ փոխադրամիջոցները:
6. Սա մի անգնահատելի գանձ է, որը Դուք պարգևեցիք ինձ:
Կետերի փոխարեն գրել ժխտական դերանուններ:
1. ոչ ոք չնկատեց, թե բժիշկը երբ դուրս եկավ հիվանդասենյակից:
2. Երկար ժամանակ նրանցից ոչ մեկը չէր համարձակվում խոսել:
3. Գույների այս համադրությունից էլ ոչինչ չստացվեց:
4. Արտասվող ապակիների միջից ոչ մի բան չէր երևում:
5. Թանգարանի դահլիճներում գրեթե ոչինչ չէր փոխվել, ոչ մի ցուցանմուշ կարծես չէր տեղաշարժվել, գողության մասին ոչինչչէր կասկածում, աշխատակիցներից ոչ մեկի մտքով նման բան չէր էլ անցնի:
Նշիր դերանվանական սխալ ձևերը և ուղղիր դրանք:
Մեր համար, իրեն հետ, մեր պես, ձեր նման, իրեն փոխարեն, քեզ մոտից, ինձ պես, ձեզ հետ, քո նման, իմ մոտ, ձեզ նման, իմ վրա, իմ մոտով, ձեր մոտ, իմ համար:
Մեզ համար, իր հետ, մեզ պես, ձեզ նման, իր փոխարեն, քո մոտից, ինձ պես, ձեզ հետ, քեզ նման, ինձ մոտ, ձեզ նման, ինձ վրա, իմ մոտով, ձեզ մոտ, ինձ համար:
Երնե~կ, թե այս Նոր տարին
Վերջ տար հայի ցավերուն,
Չարը կորչեր, ու բարին
Բուն դներ մեր սրտերուն;
Երնե~կ, թե այս Նոր տարին
Ազատ շնչեր Հայաստան,
Եվ շուրջ Մասիս մեր սարին
Փայլեին արտ-անդաստան:
Երնե~կ, թե այս Նոր տարին,
Ոտքի կանգներ Հայաստան,
Եվ կիսաքանդ մեր Կարին
Լիներ քաղաք մի ոստան:
Երնե~կ, թե այս Նոր տարին
Հայ սրտի մեջ ուժ հոսեր,
Ապավինած յուր սրին,
Հայը բնավ չի սարսեր;
Երնե~կ, թե այս Նոր տարին
Հայ ազգ ի մի գումարվեր,
Ի գլուխ Կարնո հայ ամրին
Հայ դրոշակ ծածաներ:
Հայեր, երբեք չերկմըտենք,
Կկատարվի այդ ամեն,
Եթե իսպառ մենք հանենք
Փոքրոգություն մեր սըրտեն:
Դերանուններ կոչվում են այն բառերը, որոնք մատնացույց են անում առարկա, հատկանիշ, քանակ` առանց դրանք անվանելու: Դերանուններնըստկազմությանլինումենպարզ (ես, այս, ուրիշ) ևբաղադրյալ (այստեղ, ինչպես): Բաղադրյալդերանուններիցմիքանիսնունենհարադիրգրություն (միքանի, ոչոքևայլն): Գոյականինփոխարինողդերանուններըհոլովվումենհիմնականումգոյականներինման: Գոյականներիցտարբերկերպենհոլովվումես, դու, նա, ինքը, մենք, դուք, սա, դա, ովդերանունները: Դերանուններիգործածությունըխոսքնազատումէկրկնություններից:
Դերանունները ութ տեսակի են` անձնական, ցուցական, փոխադարձ, հարցական, հարաբերական, որոշյալ, անորոշ, ժխտական:
Անձնական դերանուններն են՝ ես, ինքս, մենք, ինքներս, դու, ինքդ, դուք, ինքներդ, նա, ինքը, նրանք, իրենք:
Հարաբերականդերանունները նույն հարցական դերանուններն են, որոնք, սակայն, արտահայտում են ոչ թե հարցում, այլ մի նախադասություն կապում են մյուսին:
Որոշյալ դերանուններն են՝ ամբողջ, ամեն, ամեն մի, բոլոր, յուրաքանչյուր, ողջ, համայն, ամենայն, ամբողջը, ամենը, ամեն ինչ, ամեն մեկը, ամեն ոք, ամենքը, բոլորը, յուրաքանչյուրը, յուրաքանչյուր ոք, ողջը:
Անորոշ դերանուններն են` ինչ-որ, ինչ-ինչ, ոմն, մեկը, մեկնումեկը, մի, մի քանի, մի քանիսը, ուրիշ, այլ, այսինչ, այնինչ, որոշ, որևէ, ովևէ, երբևէ, երբևիցե, որևիցե:
Ժխտական դերանուններն են` ոչ ոք, ոչինչ, ոչ մի, ոչ մեկը:
Ես սովորական քաղաքացի եմ, ապրում եմ 19-րդ դարում և հաճախ եմ լսում Ալեքսանդր Սերգեևիչ Պուշկինի անունը։ Մեր ժամանակներում նա հայտնի է որպես մեծ բանաստեղծ, և նրա ստեղծագործությունները կարդում են թե՛ ազնվականները, թե՛ սովորական մարդիկ։ Շատերն ասում են, որ նա ռուսական գրականության իսկական հիմնադիրն է։
Պուշկինը գրում է պարզ և հասկանալի լեզվով, ինչի շնորհիվ նրա բանաստեղծություններն ու պատմությունները հեշտ են ընկալվում։ Երբ ես կարդում եմ նրա գործերը, թվում է՝ նա խոսում է հենց մեր կյանքի մասին՝ սիրո, ազատության, պատվի և մարդու ներքին զգացմունքների մասին։ Նրա բառերը հաճախ են մեզ ստիպում մտածել մեր ճակատագրի և հայրենիքի ապագայի մասին։
Քաղաքում հաճախ քննարկում են Պուշկինի համարձակ մտքերը։ Ոմանք հիանում են նրանով, իսկ մյուսները՝ քննադատում, որովհետև նա չի վախենում բարձրաձայնել ճշմարտությունը։ Այնուամենայնիվ, շատերը զգում են, որ նրա ստեղծագործությունները կարևոր են մեր հասարակության համար։
Ես կարծում եմ, որ ապագայում Պուշկինի անունը դեռ երկար կհիշվի։ Նա մեր ժամանակի ձայնն է, մարդ, ով կարողանում է գրի միջոցով արտահայտել այն, ինչ մենք բոլորս զգում ենք, բայց չենք կարող խոսքերով ասել։
XVII դ. երկրորդ կեսը նշանավորվեց Հայաստանի ազատագրական պայքարը կազմակերպելու գործնական նոր ջանքերով: Ուշագրավ էր, որ այս գործում, բացի Հայ առաքելական եկեղեցուց, ներգրավվեցին նաև հայկական իշխանությունների մնացորդները և հայ վաճառականները: Կարևոր դեր խաղացին Հայաստանի դժվարամատչելի անկյուններում դեռևս գոյություն ունեցող հայկական փոքր իշխանությունները` պաշտպանված լեռնային ամրոցներով: Դրանք պահպանել էին իրենց ինքնավարությունը և նշանակալի դեր ունեցան ազատագրական շարժման գործում: Հայաստանի ազատագրման գործընթացին մասնակցեցին նաև գաղթօջախների հայերը:
172. Տրված դերԵս — եսքանը, ինքնես, ինձանով ինքը (իր, յուր) — ինքըստինքյա, այս — այսուհետ, այստեղ նույն — նույնիսկ, նույնական այլ—այլաշխարհ ամեն — ամենայն,
կազմի՛ր:Ես, ինքը (իր կամ յուր), այս, նույն, այլ, ամեն: